mybeautifuleveryday.blogspot.com

Piękny, słoneczny i dość ciepły sobotni dzień. Od rana świeciło słońce, a przeraźliwa mgła, która utrzymywała się już dwa dni w końcu zniknęła. Wszystko byłoby pięknie gdyby nie to, że obecnie nie ma nawet godziny 15-stej, a słońca prawie już nie widać. Jeszcze kilkanaście minut i zrobi się ciemno. To chyba jedna z największych wad jesieni, a potem zimy. Człowiek ledwo zdąży wstać z łóżka (bo przecież w sobotę schodzi się z tym trochę dłużej..) a tu już ciemno. Na szczęście udało mi się wykorzystać choć trochę naturalnego światła, aby przygotować ten post. Ten weekend wyjątkowo bez osiemnastki, ale nie oznacza to, że spędzę go bezczynnie. Dzisiejszy dzień muszę poświęcić na naukę i lekcje, dlatego też nie zdążyłam zrobić zdjęć na zewnątrz. Na szczęście jutro to nadrobię, ponieważ już z samego rana wybieramy się na cały dzień do naszej pięknej stolicy. W głowie już układam sobie stylizacje i wybieram ładne miejsce na jej sfotografowanie, choć przyznam, że jest to dość ciężkie, ponieważ Warszawa ma ich bardzo dużo.
Gdy już jednak ma się te zdjęcia, czas usiąść do komputera. Zgrać je, przerobić, a potem zadanie wymagające najwięcej skupienia, czyli napisanie postu. Dla innych blogerek wystarczy do tego jedynie komputer, u mnie musi być jeszcze jedna obowiązkowa rzecz - pyszna kawa. Jeszcze 2 lata temu lubiłam jedynie jej zapach, a początkowo jeśli jakąś piłam; było w niej więcej mleka niż wody i obowiązkowo cukier. Z czasem jednak niechęć do kawy przerodziła się w największą miłość. Dzień bez kawy, dniem straconym. I nie myślcie, że jest to zwykła rozpuszczalna kawa..Taka już się znudziła. Zawsze musi być jakiś smakowy syrop lub po prostu smakowa kawa (polecam waniliową i karmelową Douwe Egberts; nie to nie reklama), albo zagęszczone mleczko/śmietanka. Kawoholik - to idealne określenie na moją osobę. Dlatego też nie obyłoby się bez kawowych gadżetów/ubrań. Około rok temu pokazywałam Wam <TU> mój case, a dziś przyszła kolej na idealną koszulkę pochodzącą ze sklepu Dresslily ♥

Mamy dziś dopiero dziewiętnasty dzień listopada, a od ponad dwóch tygodni w sklepach, telewizji czy radiu ludzie przeżywają gorączkę z okazji nieustannie zbliżających się świąt. Osobiście nie jestem zwolennikiem nagłaśniania tego wszystkiego tak wcześnie, bo uważam, że psuje to całą magię świąt i kiedy nadchodzi długo wyczekiwany 24 grudnia, człowiek po prostu ma wszystkiego dość. Niestety na to nic nie możemy poradzić, ale przyznam się Wam, że czasami stojąc w sklepie i patrząc na te wszystkie świąteczne rzeczy, słuchając innych ludzi, którzy już dawno mają kupiony, albo chociaż obmyślony prezent dla bliskich na święta, człowiek może popaść w presję. Nie jeden raz i ja sama zaczęłam się już zastanawiać czym kogo w tym roku obdarować. Osobiście sama uwielbiam spersonalizowane prezenty, prosto od serca. Coś, w co ktoś włożył trochę własnej pracy i co może przywoływać wspomnienia. Nie tak dawno temu, w paczce zamówionej przeze mnie ze strony Printu.pl otrzymałam własnego, zaprojektowanego przeze mnie Instabooka. Myślę, że większość z Was o nim słyszała. Jest to po prostu książka, którą sami wykonujecie. Dodajecie do niej własne, wybrane przez Was zdjęcia, ale można ją też urozmaicić (jak w moim przypadku) na przykład pięknymi cytatami. Książkę, którą pokaże Wam w tej notce wykonałam dla siebie, ale myślę, że na stronie jako jeden z prezentów dla kogoś, nie jedna fotoksiążka wpadnie jeszcze w moje ręce. Generalnie poza tym, że jest to ciekawy i oryginalny pomysł na album wspomnień, od strony tej bardziej 'praktycznej'; jest solidnie wykonany, dobry jakościowo i zdecydowanie na kieszeń każdego z nas! :)

Cześć wszystkim :)
Wielki powrót..Tak w dwóch słowach mogłabym określić post, który właśnie zaczynam tworzyć. Nie było mnie na blogosferze około 3 tygodni. Dla niektórych to normalny czas, a dla innych wieczność. Osobiście zaliczam się do tej 2 grupy, ponieważ na moim blogu posty pojawiały się minimum dwa razy w tygodniu. Czemu bez słowa zniknęłam? Przede wszystkim; nie planowałam tej przerwy. Po prostu zmusiło mnie do niej wszystko, co działo się w przeciągu ostatnich tygodni w moim życiu, a działo się dużo. Ciężko było znaleźć czas na naukę, a co dopiero na zrobienie porządnych zdjęć do notki..
Najważniejszą sprawą były zdecydowanie moje wyczekiwane od wieków osiemnaste urodziny i zdanie egzaminu na prawo jazdy. Najpierw impreza dla rodziny, a jeszcze dzień wcześniej 18-stka przyjaciółki, a potem wielki szał zakupowy i całe przygotowania na imprezę dla znajomych. Spokojnie mogłabym opisać ją jednym słowem NAJLEPSZA i zakończyć post, ale nie byłabym sobą bez dodaniu paru słów. Impreza zaplanowana była na piątek, ale jak wiadomo nie jest prostą sprawą przygotować wszystko dla ponad 30-stu osób, dlatego przygotowania trwały od poniedziałku, albo i jeszcze wcześniej, bo jak już wspominałam, we wcześniejszy weekend (a dokładniej 6 listopada, we właściwe urodziny) miałam przyjęcie dla rodziny. Przed nim stresu nie miałam, ale nawet nie wiecie jak bardzo dopadł mnie on przed piątkową imprezą. Byłam na sali już godzinę wcześniej i w zasadzie bezsensownie chodziłam od ściany do ściany wyczekując gości. Skąd się wziął stres? Pewnie stąd, że chciałam aby ten wieczór, a raczej noc, była wyjątkowa. Taki mój własny bal. Czy tak było? Jak najbardziej! Nie mogłam wymarzyć sobie lepszej imprezy, wytańczyłam i wybawiłam się za wszystkie czasy. Moi przyjaciele jak zwykle nie zawiedli, a gdy podczas dmuchania świeczek z tortu wystrzelili nade mną ogromne konfetti nie wytrzymałam i poleciały nawet łzy wzruszenia. Nie wiem co więcej mogłabym tu napisać.....Chyba w tej sytuacji wystarczy jedno wielkie DZIĘKUJE ♥

Paznokcie....Słowo, które odkąd pamiętam wywoływało u mnie irytacje. Wiem, może to wydawać się dziwne, ale tak było. Powód jest jeden bardzo prosty i dość mocny. Moje paznokcie są kompletnie nienadające się do zapuszczenia czy choćby ładnego kształtu. Po pierwsze, gdy zapuszczę je choć odrobinę wyginają się w dół i wyglądają jak małe szpony (mówię to całkiem poważnie), po drugie mam bardzo szeroką płytkę, niekoniecznie równą i nawet gdy są wypiłowane na jako taki ładny kształt, nie są zbyt 'zgrabne'. Dlatego też odkąd tylko weszłam w wiek makijażu itp. kwestie paznokci omijałam szerokim łukiem..Obcinałam je gdy tylko zaczęły lekko wystawać za palec, a zobaczenie na nich jakiegoś koloru graniczyło z cudem, bo zapomniałam jeszcze wspomnieć, że malowanie ich RÓWNO, także nie jest moją mocną stroną. Dwa razy próbowałam nawet paznokci przedłużanych żelem, co skończyło się niezbyt dobrze..Tak oto odpuściłam tą kwestię mojego wyglądu. Niedawno jednak natrafiłam na znajomą, która po skończeniu szkoły zaczęła pracę właśnie jako kosmetyczka, a konkretnie robi paznokcie. Hybrydy, żele itp. To jaki niesamowity ma talent w ot choćby rysowaniu przepięknych wzorków, będziecie mogli zobaczyć sami na Jej instagramie, ale nie o tym chciałam pisać. Wreszcie, po prawie osiemnastu latach mojego życia dzięki Marlenie mam ładne paznokcie. Długie, o równym kształcie. Oczywiście są one przedłużane metoda żelową, ale widać, że pod spodem już ładnie rosną moje naturalne. Z ręką na sercu powiem Wam, że nie żałuję zdecydowania się na zrobieniu czegoś w kierunku lepszych paznokci. Poniżej przedstawiam Wam na razie dwie propozycje jakie miałam, ale wiem, że na tym się nie skończy i z pewnością w innych postach zobaczycie więcej :)



Instagram Marleny - KLIK

Cześć Kochani! :)
Nawet nie wiecie jaką przyjemność sprawia mi kiedy mogę nagrodzić moich czytelników; za to, że jesteście, czytacie, komentujecie i że zawsze mogę na Was liczyć. Jedną z form mojego podziękowania są konkursy dla Was. Wiem, że dawno żadnego nie było, ale za to teraz konkurs jest z bardzo fajną, dużą nagrodą! Zorganizowany jest dzięki pomocy sklepu Dressily.com. Wygrać w Nim możecie uwaga uwaga....aż 100$! Zasady są bardzo proste. Wystarczy że:
Ponadto w sklepie trwają halloweenowe przeceny! Zapraszam TU :)